Το μονοπάτι της Γιαννούλας.

Το μονοπάτι της Γιαννούλας είναι ένα από τα αρχικά μονοπάτια της Δυτικής Πάρνηθας, το οποίο ενδείκνυται για άπειρους πεζοπόρους και χαλάρωση στη φύση. Το έδαφος είναι ομαλό, η κλήση ελάχιστη και η σηματοδότηση αρκετά καλή. Ολόκληρη η διαδρομή οδηγεί στο φαράγγι της μονής κλειστών ενώ στην πορεία υπάρχουν αρκετά ξέφωτα για ξεκούραση όπως και ορισμένα σημαντικά αξιοθέατα.

Παρακάτω μπορείτε να βρείτε την έναρξη του μονοπατιού στον χάρτη.

 

Οδικός δρόμος λίγο πριν την έναρξη του μονοπατιού.

Αφήνοντας το αυτοκίνητό μας στο σημείο που έχει επισημανθεί στον χάρτη, προχωράμε λίγα μέτρα ομαλού δρόμου ώσπου να συναντήσουμε το σημείο της παρακάτω φωτογραφίας.

Όπως φαίνεται, καθ’ όλη τη διαδρομή ο δρόμος είναι ομαλός, ενώ θέα του βουνού θα υπάρχει σταθερά στα αριστερά μας. Η κλήση του δρόμου είναι αμελητέα ανηφορική και μπορεί να διασχιστεί απ’ όλες τις ηλικίες και ανεξαρτήτως φυσικής κατάστασης. Επιπλέον, η εμπειρία είναι ευχάριστη αφού μας οδηγεί σε αρκετά γραφικά σημεία για δραστηριότητες.

Παραπάνω μπορείτε να δείτε ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως όλος ο δρόμος είναι εξίσου ειδυλλιακός. Η διαδρομή είναι περικυκλωμένη από πυκνή βλάστηση που όχι μόνο προσφέρει ψυχική ανάταση, αλλά προστατεύει τον πεζοπόρο από τυχόν κακές καιρικές συνθήκες (σημειώνουμε πως την στιγμή που τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες είχε ψιλή βροχή ή οποία μας άφησε εντελώς ανεπηρέαστους).

Η σήμανση της διαδρομής είναι αρκετά καλή, αν και κάποιος είναι απίθανο να χαθεί αφού ο δρόμος είναι ανοιγμένος χαρακτηριστικά μέσα από το δάσος.

Περίπου τριάντα λεπτά περπάτημα από την αρχή του μονοπατιού, θα συναντήσετε την πρώτη στάση. Βέβαια, το σημείο ενδείκνυται όχι μόνο για ξεκούραση αλλά και για πικ-νικ ή οποιαδήποτε άλλη υπαίθρια δραστηριότητα (ακόμη και για κάποια εναλλακτική φωτογράφιση), όπως θα καταλάβετε και από την παρακάτω φωτογραφία.

Συνεχίζοντας από αυτό το σημείο, μπαίνουμε βαθύτερα στο δάσος όμως η διαδρομή δεν παρουσιάζει επιπρόσθετες δυσκολίες. Στο αριστερό μας χέρι βλέπουμε εναλλαξ πότε το δάσος και πότε το φαραγγι και λίγο παρακάτω πέφτουμε επάνω στο σταυροδρόμι που οδηγεί σε ορισμένα διαφορετικά σημεία. Εμείς θα συνεχίσουμε ευθεία προς την πλευρά της μονής Κλειστών.

Συνεχίζοντας, η διαδρομή ξεκινά να γίνεται να γίνεται περισσότερο, περιστοιχισμένη από βράχια και τοιχία. Εξάλλου, το εναλλακτικό όνομα της είναι και «Ρωμαικό υδραγωγείο» αφού οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν αυτόν τον δρόμο ως κανάλι για την μεταφορά πρώτων υλών. Δεν είναι ευφημισμός να πούμε λοιπόν πως ο επισκέπτης περπατά σε ένα αρχαίο μονοπάτι.

 

Κατά την υπόλοιπη διάρκεια, έως και την αρχή του μονοπατιού για την Μονή Κλειστών, θα υπάρξουν αρκετές ευκαιρίες για ξεκούραση αλλά και για ενδεχόμενες αναμνηστικές φωτογραφίες. Και, λίγο πριν το τέλος του δρόμου θα συναντήσετε την παρακάτω εικόνα.

Οι περισσότερο παρατηρητικοί, ίσως καταφέρουν να προσέξουν τη μονή στο κέντρο της φωτογραφίας. Για εμάς, αυτό είναι το τέλος της συγκεκριμένης διαδρομής. Το μονοπάτι που ακολουθεί είναι αρκετά ανηφορικό και δύσβατο, όμως δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα για κάποιον με καλή φυσική κατάσταση και κατάλληλα παπούτσια. Η συνέχεια του δρόμου είναι εμφανής, παρόλα αυτά η διαδρομή γίνετε βραχώδης. Στην αρχή της, κάποιος μπορεί να βρει τα συντρίμμια ενός αυτοκινήτου που έπεσε στον γκρεμό ενώ λίγο παρακάτω βρέθηκε και η ιστορική εικόνα της Παναγίας που υπάρχει στην μονή.

Σε γενικές γραμμές η εν λόγω διαδρομή είναι απλοϊκή ενώ προσφέρει αρκετά σε όποιον την διανύσει. Αποτελεί κόμβο μεταξύ αρκετών μονοπατιών, ενώ προσφέρετε για απλό περπάτημα, τζόκιν, ξεκούραση ή αναψυχή. Στα αξιοσημείωτα είναι πως κατά την επιστροφή, το μονοπάτι έχει διαφορετική αίσθηση και στο τέλους του αισθάνεσαι πως έχεις πραγματοποιήσει δύο ξεχωριστές διαδρομές.

Τέλος, όπως οι περισσότερες διαδρομές στο βουνό, το μονοπάτι έχεις τις δικές του δοξασίες και περιστοιχίζεται από διάφορα ιστορικά στοιχεία, λίγα λόγια για τα οποία μπορείτε να μάθετε εδώ.

[stextbox id=’info’ caption=’Στοχεία’ collapsing=»true»]Διαδρομή: Χωριό φυλή – σπηλαιώδες προσκύνημα φανερωμένης
Απόσταση: 2.5 χλμ.
Χρόνος: 1 ώρα
Τύπος:Πάει – Έλα
Υψομετρική διαφορά: 80 μ.
Σήμανση: Μπλε τετράγωνο[/stextbox]